คัมภีร์ไพจิตรมหาวงศ์

คัมภีร์ไพจิตรมหาวงศ์

          ฝีอันบังเกิดแก่บุคคลทั้งหลายตามอาจารย์กล่าวไว้ในคัมภีร์ ไพจิตรมหาวงศ์  
ว่าด้วยจตุธาตุวิปริตเป็นจลณะ มิได้สมบูรณ์จึงเกิดเป็น”วิทราทิ”ขึ้น  แล้วก็แตกออกเป็น วณะ มีประเภทต่างๆ  คือเป็นด้วยเหตุต้องอาวุธ เป็นต้น  ว่าต้องปืนหอกดาบ แลเครื่องสรรพวุธทั้งปวงก็ดี คือเป็นเหตุด้วยต้องทุบถองโบยตี กระทบแตกช้ำ  เสี้ยนหนามยอกก็ดี
คือเป็นด้วยต้องสรพิษขบกัด และเขา เขี้ยว  เงี่ยงงา เล็บทั้งปวง จึงเป็นแผลออกก็ดี กระทำพิษต่างๆกัน ด้วยอังคมังคานุสารีวาตา และลมกองนี้แล่นไปให้พกบวม บางทีให้ชักเท้ากำ มือกำ สมมติ ว่าบาดทะยัก พิษก็ว่า  ให้แก้พิษให้ถอยเสียก่อนแล้วจึงใส่นำมัน

ฝียอดหงาย    

ประเภทที่ ๑ ให้หนาว คลุ้มคลั่ง หมดสติเนื้อเต้น ตาแดง
 ประเภทที่ ๒ เกิดเดือน ๕-๖-๗-๘-๙-๑๐ เพื่อ  ดี  ลม  เสมหะ  ระคนกัน บังเกิดที่ ต้นคาง กกหู  รักแร้  ไหล่  อก น้ำแดง เพื่อดีและโลหิต  น้ำขาว  เพื่อเสมหะ

ฝียอดคว่ำ
ประเภท ๑  ให้ร้อนกระหายน้ำ  หอบสะอึก จุกเสียด ชักมือกำ เท้ากำ               ปวดแสบปวดร้อน
ประเภท ๒  เกิดเดือน ๑๑-๑๒-๑-๒-๓-๔ เพื่อ ลม น้ำเหลือง  กำเดา                ระคนกัน บังเกิดที่ กระหม่อม ลำตัว ขา ใต้ศอก รักแร้ ไหล่